Bezzębie całkowite i częściowe jako punkt wyjścia
Bezzębie całkowite i zaawansowane bezzębie częściowe są najczęstszym punktem wyjścia do rozważenia overdenture, ponieważ brak naturalnych zębów uniemożliwia stabilizację protezy w sposób fizjologiczny. W takich sytuacjach proteza oparta wyłącznie na błonie śluzowej szybko traci stabilność, a siły żucia są przenoszone w sposób niekorzystny dla tkanek.
Overdenture wykorzystuje implanty jako punkty podparcia, co pozwala odzyskać kontrolę nad protezą nawet wtedy, gdy w jamie ustnej nie ma już zębów mogących pełnić funkcję filarów.
Niewystarczająca retencja tradycyjnej protezy - dlaczego się pojawia
Niewystarczająca retencja tradycyjnej protezy pojawia się głównie na skutek postępującego zaniku kości i zmiany kształtu podłoża protetycznego. Po utracie zębów kość przestaje być stymulowana siłami żucia, co prowadzi do jej stopniowego obniżania i spłaszczenia, szczególnie w żuchwie.
Dla pacjent oznacza to, że nawet dobrze dopasowana proteza z czasem zaczyna się ruszać, powodować ból i tracić szczelność, a kolejne podścielenia przynoszą jedynie krótkotrwałą poprawę.
Utrata kości a możliwość stabilizacji protezy
Utrata kości ma bezpośredni wpływ na możliwość stabilizacji protezy, ponieważ im mniejsze podparcie kostne, tym trudniej utrzymać protezę w prawidłowym położeniu. W przypadku overdenture implanty przejmują rolę stabilizującą, nawet przy ograniczonej ilości kości, co często pozwala uniknąć rozległych zabiegów augmentacyjnych.
Dzięki temu możliwe jest uzyskanie wyraźnej poprawy stabilności protezy u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do bardziej rozbudowanych odbudów stałych, ale nadal oczekują realnej poprawy komfortu życia.
